قرآن درباره‌ی جنگ

1. این صفحه چه می‌کند #

این صفحه آیاتی از قرآن را که به جنگ، نبرد، دشمنان و مجازات می‌پردازند، به‌طور کامل عرضه می‌کند: آیاتی که اسلام‌گرایان به کار می‌برند. این صفحه کارنامه نظامی محمد را چنان‌که کهن‌ترین منابع اسلامی ثبت کرده‌اند، آیاتی را که گروه‌های تروریستی عملاً به آن‌ها استناد می‌کنند، و آنچه پژوهش‌ها درباره چگونگی کشیده شدن مردان جوان از این متون به سوی خشونت نشان می‌دهند، پوشش می‌دهد.

شیوه خواندن فقره‌ها.

• ترجمه. همه فقره‌ها از ترجمه مارمادوک پیکتال، The Meaning of the Glorious Koran («معنای قرآن مجید»، 1930)، نقل شده‌اند که یکی از پرکاربردترین برگردان‌های انگلیسی است و اکنون مشمول حق نشر نیست. متن، آیه به آیه، از نسخه پیکتال در سرویس AlQuran Cloud دریافت شده است.¹
• مکی و مدنی. سنت اسلامی 114 فصل قرآن (سوره، surah) را به سوره‌هایی تقسیم می‌کند که در مکه نازل شدند (حدود 610 تا 622)، هنگامی که محمد واعظی تحت آزار و بی‌سپاه بود، و سوره‌هایی که در مدینه نازل شدند (622 تا 632)، هنگامی که او فرمانروای دولتی در حال جنگ بود. از 71 فقره زیر، 70 فقره از سوره‌های مدنی است. تقریباً همه آیات نبرد مدنی‌اند.
• نسخ. عالمان کلاسیک بر این باور بودند که برخی آیات متأخر آیات پیشین را لغو می‌کنند (نسخ، naskh). بسیاری از مفسران کلاسیک معتقد بودند که آیه 9:5، یعنی «آیه سیف» (ayat al-sayf)، ده‌ها آیه پیشین را که به صبر و مدارا توصیه می‌کردند نسخ کرده است.² این آموزه در شیوه خوانش جهادگرایان از متن نقشی محوری دارد.
• بافت. بسیاری از آیات نبرد به نبردهایی مشخص با دشمنانی مشخص اشاره دارند. اسلام‌گرایان این آیات را فرمان‌هایی همیشگی برای همه زمان‌ها می‌خوانند. این صفحه متن را ارائه می‌دهد و ثبت می‌کند که چه کسانی و چگونه از آن استفاده کرده‌اند.

2. یافته‌ها به اختصار #

1. قرآن فرمان‌های صریح بسیاری برای جنگیدن و کشتن دارد. از جمله (ترجمه فارسی از برگردان انگلیسی پیکتال، 1930): «فَٱقْتُلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ» («مشرکان را هر جا که یافتید بکشید») (9:5)، «قَٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ … مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعْطُوا۟ ٱلْجِزْيَةَ عَن يَدٍۢ وَهُمْ صَٰغِرُونَ» («با آن دسته از کسانی که کتاب به آنان داده شده است بجنگید… تا به رغبت جزیه بپردازند، در حالی که خوار گشته‌اند») (9:29)، «فَٱضْرِبُوا۟ فَوْقَ ٱلْأَعْنَاقِ» («گردن‌ها را بزنید») (8:12) و «فَضَرْبَ ٱلرِّقَابِ» («زدن گردن‌ها») (47:4)، و «كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌۭ لَّكُمْ» («جنگ بر شما مقرر شده است، هرچند برایتان ناخوشایند است») (2:216). این آیات در ادامه به‌طور کامل نقل شده‌اند.
2. محمد هم فرمانده نظامی بود و هم واعظ. کهن‌ترین زندگی‌نامه 27 یورش را که او شخصاً رهبری کرد و 38 یورش دیگر را که او گسیل داشت ثبت کرده است. این زندگی‌نامه همچنین اعدام مردان یک قبیله یهودی، بنی قریظه، به شمار 600 تا 900 تن، و قتل منتقدانی نام‌برده را که او فرمان داد، ثبت کرده است.³⁴
3. گروه‌های جهادی از مجموعه‌ای کوچک و ثابت از آیات بهره می‌گیرند. بن لادن، «دولت اسلامی» (داعش) و تبلیغات انگلیسی‌زبان القاعده بارها به آیات 9:5، 9:29، 9:36، 8:39، 8:60، 2:216، 4:74–76، 9:111 و 47:4 استناد می‌کنند (بخش 4).
4. واعظان در رادیکال‌شدن نقشی محوری دارند و بیشتر نیروهای جذب‌شده اطلاع اندکی از اسلام دارند. روحانیان محکوم‌شده و واعظان اینترنتی مانند ابوحمزه، انجم چودری و انور العولقی با شمار زیادی از پرونده‌های تروریسم مرتبط‌اند. اما سوابق پذیرش خود «دولت اسلامی» نشان می‌دهد که 70% نیروهای جذب‌شده تنها دانش «پایه» از شریعت داشتند (بخش 5).
5. این متون شالوده جهادگرایی‌اند. ایدئولوژی جهادی از این آیات و از فقه کلاسیک ساخته شده است و واعظان آن را از طریق شبکه‌ها می‌گسترانند.

3. محمد: واعظ، فرمانروا و فرمانده #

منابع. تقریباً همه آنچه درباره زندگی محمد دانسته است از قرآن، مجموعه‌های حدیث و زندگی‌نامه (سیره، sira) ابن اسحاق (درگذشته حدود 767)، یعنی حدود 135 سال پس از وفات محمد، به دست می‌آید. اثر ابن اسحاق در ویرایش ابن هشام (درگذشته 833) باقی مانده است که آلفرد گیوم آن را با عنوان The Life of Muhammad («زندگی محمد»، 1955) به انگلیسی ترجمه کرده است.³⁵ این‌ها منابعی‌اند که خود مسلمانان بر آن‌ها تکیه می‌کنند. برخی مورخان غربی در میزان اعتبار آن‌ها تردید دارند، اما این‌ها تنها سند مفصل موجودند و همان متونی‌اند که جهادگرایان نقل می‌کنند.

مکه، 610 تا 622: واعظی بی‌سپاه. محمد در دوازده سال نخست پیامبری‌اش در مکه تبلیغ می‌کرد و قبیله حاکم آن، قریش، او را آزار می‌داد. ابن اسحاق ثبت کرده است که او پیش از بیعت دوم عقبه (622) اجازه جنگ نداشت و تنها مأمور بود «بر اهانت شکیبایی ورزد و از نادانان درگذرد».³ آیات مکی مانند «ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ» («کار بد را با آنچه بهتر است دفع کن») (41:34) و «وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلْجَٰهِلُونَ قَالُوا۟ سَلَٰمًۭا» («و چون نادانان آنان را خطاب کنند، پاسخ دهند: سلام») (25:63) به این دوره تعلق دارند.

مدینه، 622 تا 632: فرمانروا و فرمانده. پس از مهاجرت (هجرت، hijra) به مدینه در 622، محمد رهبر یک جامعه و سپس یک دولت شد. نخستین آیه‌ای که جنگ را مجاز می‌کند، «أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟» («به کسانی که می‌جنگند، از آن رو که به آنان ستم شده است، رخصت داده شد») (22:39)، به همین زمان نسبت داده می‌شود.³

• یورش‌ها و نبردها. ابن اسحاق 27 لشکرکشی را برمی‌شمارد که محمد شخصاً رهبری کرد و در نُه مورد از آن‌ها جنگید، و 38 لشکرکشی را که به فرماندهی دیگران گسیل داشت.³ روایات حدیثی رقم کمتر 19 غزوه را به دست می‌دهند (صحیح بخاری 3949؛ صحیح مسلم 1814).⁶ یورش‌های نخستین کاروان‌های تجاری مکه را هدف می‌گرفتند. در اوایل 624، در نخله، یاران او مردی مکی را در ماه حرام، که جنگ در آن ممنوع بود، کشتند؛ قرآن در پاسخ اعلام کرد که «وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ … أَكْبَرُ» («بازداشتن (مردم) از راه الله… [خطایی] بزرگ‌تر است») (2:217).³
• نبردهای بزرگ. بدر (624)، پیروزی مسلمانان که قرآن آن را به فرشتگان نسبت می‌دهد (3:123–126، 8:9–12)؛ احد (625)، یک شکست (3:152–155)؛ خندق (627)، محاصره‌ای ناکام بر مدینه (33:9–11)؛ صلح حدیبیه با مکه (628)؛ فتح واحه یهودی‌نشین خیبر (628)؛ تصرف مکه (630)؛ و لشکرکشی‌های حنین و تبوک (630).⁷
• قبایل یهودی مدینه. دو قبیله، بنی قینقاع و بنی نضیر، اخراج شدند (صحیح بخاری 4028؛ قرآن 59:2–5).⁶ پس از محاصره خندق، قبیله سوم، بنی قریظه، به خیانت متهم شد. داور، سعد بن معاذ، حکم داد که جنگجویانشان کشته و زنان و کودکانشان به اسارت گرفته شوند، و محمد این حکم را تأیید کرد (صحیح بخاری 4121، 3043).⁶ ابن اسحاق می‌گوید مردان در گودال‌هایی در بازار مدینه گردن زده شدند، «در مجموع 600 یا 700 تن، هرچند برخی این رقم را تا 800 یا 900 تن نیز گفته‌اند».³ آیه 33:26 قرآن به این رویداد اشاره دارد: «فَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًۭا» («گروهی را کشتید و گروهی را اسیر کردید»). مورخ، و. ن. عرفات، در 1976 استدلال کرد که اعدام دسته‌جمعی اغراقی متأخر است؛ م. ی. کیستر در 1986 به او ردیه نوشت. و. مونتگمری وات آن را مجازاتی سیاسی برای خیانت دانست، نه آزار دینی.⁸
• قتل منتقدان. احادیث ثبت کرده‌اند که محمد پرسید: «چه کسی حاضر است کعب بن اشرف را که الله و رسولش را آزرده است بکشد؟» و به مردانی که داوطلب شدند اجازه داد برای دسترسی به کعب او را فریب دهند (صحیح بخاری 4037؛ صحیح مسلم 1801).⁶ بخاری 4039 قتل مخالف دیگری، ابورافع، را ثبت کرده است. ابن اسحاق همچنین قتل شاعری به نام عصماء بنت مروان را، پس از آنکه محمد پرسید «چه کسی مرا از دختر مروان خلاص می‌کند؟»، و قتل ابوعفک را ثبت کرده است. ناقدان حدیث مسلمان، از جمله آلبانی، این دو روایت را به سبب ضعف سند رد می‌کنند.³⁹
• تصرف مکه (630). محمد با خونریزی اندک وارد مکه شد و عفو عمومی اعلام کرد. به فرماندهان دستور داده شد تنها با کسانی بجنگند که مقاومت می‌کنند، به جز فهرستی از افراد نام‌برده که باید کشته می‌شدند حتی اگر در کعبه یافت می‌شدند، از جمله عبدالله بن خطل و دو کنیز آوازخوان که او را به تمسخر گرفته بودند (ابن اسحاق؛ صحیح بخاری 3044؛ سنن نسائی 4067 که از «چهار مرد و دو زن» نام می‌برد).³⁶

مورخان چگونه او را می‌خوانند. اثر کلاسیک و. مونتگمری وات، Muhammad at Medina («محمد در مدینه»، 1956)، «پیامبر و دولتمردی» را عرضه می‌کند که جنگ‌هایش جنگ‌های یک فرمانروای عرب در روزگار خود بود.¹⁰ منتقدانی مانند رابرت اسپنسر (The Truth About Muhammad، «حقیقت درباره محمد»، 2006)، با تکیه بر همان زندگی‌نامه‌ها و احادیث، او را جنگ‌سالاری معرفی می‌کنند که الگویش خشونت را مجاز می‌سازد. همه بر سند پایه هم‌داستان‌اند: محمد پس از 622 جنگید، فرماندهی کرد و حکم راند، و متونی که این را ثبت کرده‌اند نزد مسلمانان تاریخ مقدس و الگو به شمار می‌آیند.

4. آیاتی که تروریست‌ها نقل می‌کنند #

4.1 آنچه پژوهش‌های شمارشی نشان می‌دهند #

چهار پژوهش آیات قرآنی موجود در مطالب جهادی را شمارش کرده‌اند. این پژوهش‌ها هم‌داستان‌اند که جهادگرایان عمدتاً از چند سوره که در مدینه و در دوران جنگ‌های محمد نازل شدند بهره می‌گیرند: سوره‌های 9، 8، 4، 2 و 3.

• دانشگاه ایالتی آریزونا (2012) بیش از 2,000 متن مربوط به دوران القاعده از 1998 تا 2011 را تحلیل کرد و 1,511 مورد استناد به آیات را فهرست کرد.¹¹
• فریسن و همکاران (2018) حدود 700 ارجاع قرآنی را در هر 15 شماره مجله «دولت اسلامی»، Dabiq (دابق)، شمردند. پرارجاع‌ترین آیات 8:39 (12 بار)، 5:51 (11)، 59:14 (9) و 9:5 (9) بودند.¹²
• دونالد هالبروک (2010) 30 متن ستیزه‌جویانه انگلیسی‌زبان از چهره‌هایی چون عبدالله عزام، محمد فرج، اسامه بن لادن، ایمن الظواهری و انور العولقی را بررسی کرد. پرکاربردترین فقره‌ها 4:74–76 (در 9 متن از 30 متن)، 4:84 (6)، و 9:5، 9:13–15، 9:38–39 و 9:111 (هر کدام 5) بودند.¹³
• مؤسسه تونی بلر دریافت که متون سلفی‌جهادی پنج برابر متون اسلامی جریان اصلی ارجاع قرآنی دارند، و تنها 8% از 50 آیه‌ای که جهادگرایان بیش از همه نقل می‌کنند در مطالب اسلامی جریان اصلی جایگاه برجسته‌ای دارند. آیه 8:60، با دعوتش به «تُرْهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ» («بیمناک ساختن دشمن الله»؛ ترجمه فارسی از برگردان انگلیسی پیکتال، 1930)، از پرنقل‌ترین آیات بود.¹⁴

4.2 پرارجاع‌ترین آیات و کسانی که از آن‌ها استفاده کردند #

4.3 «آیه سیف» و نسخ #

آموزه‌ای که این آیات را از تاریخ به فرمان‌هایی همیشگی بدل می‌کند، نسخ است. بسیاری از عالمان کلاسیک، از جمله مفسر پرنفوذ ابن کثیر (درگذشته 1373)، آیه 9:5 را «آیه سیف» نامیدند و بر آن بودند که این آیه آیات پیشینِ صبر و پیمان‌های صلح با نامسلمانان را لغو کرده است.²³ گزارش شده است که یکی از عالمان سده‌های میانه، ابن سلامه (درگذشته 1019)، 124 آیه را منسوخ به آن شمرده است، در حالی که عالم متأخرتر، سیوطی (درگذشته 1505)، در کل قرآن تنها حدود 20 مورد نسخ را پذیرفت.²⁴

جهادگرایان معاصر مستقیماً بر این پایه بنا کردند. محمد عبدالسلام فرج، که رساله‌اش The Neglected Duty («الفریضة الغائبة»، 1981) ترور انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، را توجیه کرد، بخشی با عنوان «آیه سیف» دارد. او در آنجا از ابن کثیر نقل می‌کند که آیه 9:5 «هر پیمانی را نسخ کرد» و به شمارش‌های کلاسیک 114 آیه منسوخ استناد می‌کند.¹⁸ کتاب سید قطب، Milestones («معالم فی الطریق»، 1964)، چهار مرحله برای جهاد ترسیم کرد: از صبر در مکه (4:77)، به اجازه جنگ (22:39)، به جنگ دفاعی (2:190)، تا جنگ با همه کافران (9:36، 9:29). او استدلال کرد که اکنون تنها مرحله پایانی معتبر است.²¹

بسیاری از عالمان مسلمان معاصر این خوانش را رد می‌کنند. آنان استدلال می‌کنند که آیه 9:5 به قبایل عرب مشخصی اشاره دارد که پیمان‌ها را شکسته بودند (آیات 9:4 و 9:7 کسانی را که وفادار ماندند مستثنا می‌کنند)، که همان آیه بعدی (9:6) به پناه دادن به هر مشرکی که پناه بخواهد فرمان می‌دهد، و که آیه سیف محدودیت‌های قرآن بر جنگ را لغو نکرده است.²⁵

5. از متن تا خشونت: مردان جوان چگونه رادیکال می‌شوند #

پرسش این است که این آیات چگونه به مجوزی برای کشتن بدل می‌شوند. پژوهش‌ها به سه عامل اشاره دارند که با هم عمل می‌کنند: متون، واعظانی که آن‌ها را تفسیر می‌کنند، و مردان جوانی که در جست‌وجوی آن چیزی‌اند که واعظان عرضه می‌کنند.

5.1 متون اهمیت دارند #

پژوهشگرانی که جهادگرایی را از نزدیک مطالعه می‌کنند، بیش از پیش استدلال می‌کنند که محتوای دینی آن باید جدی گرفته شود. تحقیق گریم وود برای The Atlantic (مارس 2015) به این نتیجه رسید: «واقعیت این است که دولت اسلامی اسلامی است. بسیار اسلامی.» او از برنارد هیکل، پژوهشگر دانشگاه پرینستون، نقل کرد که مسلمانانی را که این گروه را غیراسلامی می‌خوانند «شرمسار و گرفتار ملاحظات سیاسی، با برداشتی پشمک‌وار از دین خودشان» توصیف کرد.²⁶ تاریخ این ایدئولوژی به قلم شیراز ماهر (2016) آموزه‌های اصلی آن را از طریق فقیه سده‌های میانه، ابن تیمیه، و متون کلاسیک ردیابی می‌کند.²⁷ پژوهشی که با 20 جنگجوی خارجی غربی در سوریه مصاحبه کرد، شواهد اندکی از نارضایتی اقتصادی یافت: پاسخ‌های آنان «حول» باور دینی «می‌چرخید».²⁸ کتاب Jihadi Culture («فرهنگ جهادی»، 2017) اثر توماس هگهامر نشان می‌دهد که عمل دینی، از جمله سرودخوانی، شعر و تعبیر خواب، تعهد ستیزه‌جویان را روز به روز حفظ می‌کند.²⁹

5.2 واعظان اهمیت دارند #

در بریتانیا، شمار اندکی از واعظان پشت سهم بزرگی از تروریسم اسلام‌گرا قرار دارند.

• ابوحمزه المصری، امام مسجد فینزبری پارک، در 2006 به اتهام تحریک به قتل نامسلمانان و برانگیختن نفرت نژادی محکوم شد. در 2015 دادگاهی در ایالات متحده او را به سبب جرائم تروریستی به حبس ابد محکوم کرد.³⁰
• عبدالله الفیصل، واعظ جامائیکایی‌الاصل که در بریتانیا فعال بود، در بریتانیا به سبب تحریک به قتل زندانی شد و در 2023 در نیویورک به سبب حمایت از «دولت اسلامی» به 18 سال حبس محکوم شد.³¹
• انجم چودری و شبکه‌اش، المهاجرون، به گفته انجمن هنری جکسون، با 25% همه مجرمان تروریسم اسلام‌گرا در بریتانیا از 1998 تا 2015 مرتبط بودند. سازمان Hope not Hate دست‌کم 70 نفر را که به جرائم تروریستی محکوم شده یا حملات انتحاری انجام داده بودند به این شبکه مرتبط دانست.³² چودری در 2024 به حبس ابد محکوم شد.³³
• انور العولقی، واعظ آمریکایی‌یمنی که در 2011 کشته شد، از سوی پروژه مقابله با افراط‌گرایی (Counter Extremism Project) با 99 افراط‌گرا در ایالات متحده و اروپا مرتبط دانسته شده است.³⁴ در 2010 روشنارا چودری، یک دانشجو، پس از تماشای خطبه‌های اینترنتی عولقی، استیون تیمز، نماینده پارلمان، را با چاقو زد.³⁵
• در فضای اینترنت، مرکز بین‌المللی مطالعه رادیکال‌شدن (ICSR) دریافت که جنگجویان خارجی غربی در سوریه واعظانی مانند احمد موسی جبریل و موسی سرانتونیو را «مراجع معنوی» می‌دانستند که به نبردشان «مشروعیت دینی» می‌بخشیدند.³⁶

چرا واعظان قدرت دارند. جامعه‌شناس، کوئینتان ویکتوروویچ، ماه‌ها درون المهاجرون به سر برد. او دریافت که بنیان‌گذار آن، عمر بکری محمد، به سبب «مرجعیت مقدس» خود نیروها را نگه می‌داشت: جایگاه او به‌عنوان عالم دینی مردان جوان را متقاعد می‌کرد که فعالیت پرخطری را بپذیرند که در غیر این صورت بر عهده نمی‌گرفتند.³⁷ واعظی که می‌تواند به مرد جوانی بگوید الله از او چه می‌خواهد، از نوعی مرجعیت برخوردار است که هیچ جذب‌کننده عادی ندارد. واعظان تندرو از اعمال این مرجعیت پیرو، منزلت و نفوذ به دست می‌آورند. هیچ پژوهشی که درآمد آنان را بسنجد یافت نشد.

5.3 نیروهای جذب‌شده #

شواهد مربوط به خود نیروهای جذب‌شده هر روایت ساده‌ای را پیچیده می‌کند.

• بیشتر آنان اطلاع اندکی از اسلام دارند. فرم‌های پذیرش خود «دولت اسلامی» برای حدود 4,030 نیروی خارجی، که در 2016 افشا شد، 70% را دارای تنها دانش «پایه» از شریعت، 24% را متوسط و 5% را پیشرفته ثبت کرده بود.³⁸
• پژوهش خود MI5 درباره چند صد پرونده بریتانیایی، که در 2008 افشا شد، دریافت که بسیاری از تروریست‌ها «دین خود را به‌طور منظم به جا نمی‌آورند» و «می‌توان آنان را نوآموزان دینی به شمار آورد»، و اینکه «هویت دینیِ به‌خوبی تثبیت‌شده در واقع در برابر رادیکال‌شدن خشونت‌آمیز محافظت می‌کند».³⁹
• دو مرد جوان از بیرمنگام که در 2013 برای جنگ به سوریه رفتند، پیش از عزیمت کتاب‌های Islam for Dummies («اسلام به زبان ساده») و The Koran for Dummies («قرآن به زبان ساده») را خریدند.⁴⁰
• پژوهشگر فرانسوی، اولیویه روا، استدلال می‌کند که جهادگرایان اروپایی بیشتر مهاجران نسل دوم و نوکیشانی‌اند که «عملاً هیچ آموزش دینی» ندارند، و این فرایند «اسلامی‌شدن رادیکالیسم» است، یعنی شورشی جوانانه که زبان اسلامی را به کار می‌گیرد. ژیل کپل عکس این را استدلال می‌کند: «رادیکال‌شدن اسلام»، که گسترش ایدئولوژی سلفی آن را پیش می‌راند. این دو دیدگاه با هم آشتی داده نشده‌اند.⁴¹
• پژوهش مارک سیجمن درباره حدود 500 پرونده دریافت که دوستان و خویشاوندان معمولاً در گروه‌های کوچک یکدیگر را رادیکال می‌کنند؛ الگوی «جمعی از رفقا» (bunch of guys).⁴²

5.4 ارزیابی #

شواهد بخشی از این ادعا را تأیید می‌کند که جهادگرایی از دل قرآن برمی‌آید و روحانیان آن را پیش می‌رانند. این ایدئولوژی از آیات واقعی و احکام کلاسیک ساخته شده است که آن‌ها را دقیق نقل می‌کند. واعظانی آن را می‌گسترانند که مرجعیت دینی‌شان به آنان بر پیروان جوان قدرت می‌بخشد، و شماری انگشت‌شمار از واعظان بریتانیایی با سهم بزرگی از تروریسم اسلام‌گرای این کشور مرتبط‌اند.

در عمل، این امر به واعظان و شبکه‌ها اشاره دارد، نه به خوانندگان قرآن به‌طور کلی. پیگرد قضایی واعظانی که به خشونت تحریک می‌کنند، چنان‌که بریتانیا با ابوحمزه، الفیصل و چودری کرد، کارآمد بوده است. ممنوع کردن سازمان‌هایشان و حذف مطالبشان از اینترنت نیز چنین بوده است.

ابعاد امروز. شاخص جهانی تروریسم 2026، 5,582 مرگ ناشی از تروریسم را در 2025 ثبت کرد. حدود 70% این مرگ‌ها کار چهار گروه جهادی بود: «دولت اسلامی»، جماعت نصرت اسلام و مسلمین (JNIM)، طالبان پاکستان و الشباب. بیش از نیمی از همه مرگ‌ها در منطقه ساحل رخ داد.⁴³ MI5 می‌گوید حدود 75% پرونده‌های ضدتروریسم آن اسلام‌گرا است.⁴⁴ در 31 مارس 2026، 58% از 273 نفری که به سبب جرائم تروریستی در بازداشت بریتانیا بودند، اسلام‌گرا طبقه‌بندی شده بودند.⁴⁵

6. آیا اسلام با شمشیر گسترش یافت؟ #

این پرسش دو پاسخ متفاوت دارد، بسته به اینکه درباره گسترش حکومت مسلمانان باشد یا گسترش دین اسلام.

حکومت مسلمانان با فتح و به سرعت گسترش یافت. ظرف دو سال پس از وفات محمد در 632، جانشین او، ابوبکر، جنگ‌های رده («ارتداد») را با قبایل عرب که از اسلام برگشته بودند یا از پرداخت زکات سر باز زده بودند به راه انداخته و آنان را به اجبار به جمع بازگردانده بود.⁴⁶ سپاهیان عرب سپس سوریه و فلسطین (634–638)، عراق و ایران (636–651) و مصر (639–642) را گرفتند. شمال آفریقا طی حدود 60 سال (از 647 تا حدود 709)، اسپانیا از 711، و بخش‌هایی از آسیای مرکزی و سند تا دهه 710 گرفته شدند.⁴⁷ در حدود 120 سال، حکومت مسلمانان از اقیانوس اطلس تا مرزهای چین گسترده شد. این گسترش نظامی بود.

گرویدن به اسلام در سرزمین‌های فتح‌شده کُند بود. فقه کلاسیک عموماً وادار کردن یهودیان و مسیحیان به تغییر دین را ممنوع می‌کرد، زیرا آنان می‌توانستند به جای آن جزیه (jizya) بپردازند (قرآن 9:29). مورخ، هیو کندی، نتیجه می‌گیرد که فاتحان بیش از نوکیش، خراج و فرمانبرداری می‌خواستند، و گرویدن گسترده دو تا سه سده بعد رخ داد.⁴⁷ پژوهش ریچارد بولیت درباره نام‌های اسلامی در فرهنگ‌های زندگی‌نامه‌ای برآورد کرد که مسلمانان حدود میانه سده نهم، یعنی تقریباً دو سده پس از فتح، در ایران اکثریت یافتند.⁴⁸ فشارها برای تغییر دین واقعی بود: نامسلمانان جزیه می‌پرداختند و با محدودیت‌های حقوقی روبه‌رو بودند، و نوکیشان از معافیت مالیاتی و دسترسی به قدرت بهره‌مند می‌شدند. اجبار نیز در مقاطعی خاص رخ داد. خلیفه فاطمی، الحاکم (996–1021)، کلیساها و کنیسه‌ها، از جمله کلیسای مقبره مقدس را در 1009، ویران کرد و مردم را به اجبار به تغییر دین واداشت.⁴⁹ رویه عثمانیِ متأخرتر شامل devshirme (دوشیرمه) بود، یعنی گردآوری پسران مسیحی از بالکان که به اسلام گروانده و به‌عنوان سرباز و کارگزار تربیت می‌شدند.⁵⁰

بخش بزرگی از جهان اسلام هرگز به دست سپاهیان مسلمان فتح نشد. اندونزی، که اکنون بزرگ‌ترین کشور مسلمان است، از سده سیزدهم به بعد از طریق بازرگانان، واعظان صوفی و گرویدن فرمانروایان محلی به اسلام گروید.⁵¹ اسلام در غرب آفریقا از راه بازرگانی در سراسر صحرا، و در شرق آفریقا در امتداد سواحل اقیانوس هند گسترش یافت.⁵² در بنگال، که امروز بیشتر مسلمانان بنگلادش را در خود جای داده است، ریچارد ایتون استدلال می‌کند که گرویدن به اسلام در پی پاک‌سازی زمین و اسکان در جوامعی به رهبری صوفیان رخ داد، نه از راه تغییر دین اجباری، هرچند این منطقه پیش‌تر فتح شده بود.⁵³

ارزیابی. این ادعا که اسلام با شمشیر گسترش یافت، درباره سده نخست دقیق است، هنگامی که حکومت مسلمانان با فتح بر گستره‌ای پهناور تحمیل شد. این ادعا به‌عنوان توصیف چگونگی مسلمان شدن بیشتر مردم دقیق نیست: این امر سده‌ها زیر حکومت مسلمانان به طول انجامید، بیشتر مشوق‌ها و فشارها آن را پیش راندند تا تغییر دین اجباری، و در بخش بزرگی از آسیا و آفریقا از راه بازرگانی و تبلیغ و بدون فتح رخ داد. مورخان هر دو سوی این بحث درباره فتوحات هم‌داستان‌اند. اختلاف آنان بر سر این است که زور تا چه اندازه گرویدن‌های بعدی را پیش راند.

7. آزمودن ادعاهای رایج #

بسیاری از مردم درباره محمد و قرآن از پادکست‌ها و ویدئوها می‌آموزند نه از منابع. این بخش 30 ادعا را که در یک مصاحبه پرانتشار در 2026، با نویسنده، بیل فِرِر، در پادکست Truth Unleashed، مطرح شد، با متون دست‌اول و تاریخ‌های معیار می‌سنجد. یازده ادعا دقیق، دوازده ادعا تا حدی دقیق، و هفت ادعا نادرست یا بی‌پشتوانه بودند. ادعاهای دقیق با جدا شدن از بقیه قوت بیشتری می‌یابند.

7.1 دقیق #

7.2 تا حدی دقیق #

7.3 نادرست یا بی‌پشتوانه #

8. هفتاد و یک فقره #

هر فقره به‌طور کامل در ترجمه پیکتال نقل شده است (ترجمه فارسی از برگردان انگلیسی پیکتال، 1930)، همراه با سوره آن، اینکه در مکه نازل شده است یا در مدینه، و یادداشت‌هایی درباره بافت و کاربرد آن. اعداد پررنگ در هر نقل‌قول شماره آیه‌اند. برای یافتن هر واژه یا آیه از کادر جست‌وجو در بالای صفحه استفاده کنید.¹

8.1 فرمان‌های جنگ (24 فقره) #

فقره‌هایی که جنگ را مجاز می‌کنند، به آن فرمان می‌دهند یا بر آن ترغیب می‌کنند. تقریباً همه مدنی‌اند.

1. قرآن 22:39–40 · سوره حج · مدنی

39 به کسانی که می‌جنگند، از آن رو که به آنان ستم شده است، رخصت داده شد؛ و الله به یقین بر پیروز گرداندن آنان تواناست؛

40 کسانی که به ناحق از خانه‌هایشان رانده شدند، تنها از آن رو که گفتند: پروردگار ما الله است. و اگر الله برخی مردمان را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، صومعه‌ها و کلیساها و نمازخانه‌ها و مسجدهایی که نام الله در آن‌ها بسیار یاد می‌شود، بی‌گمان ویران می‌گشت. به یقین الله یاری می‌کند کسی را که او را یاری کند. همانا الله نیرومند و توانای شکست‌ناپذیر است.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿39﴾ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّهُدِّمَتْ صَوَٰمِعُ وَبِيَعٌۭ وَصَلَوَٰتٌۭ وَمَسَٰجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا ٱسْمُ ٱللَّهِ كَثِيرًۭا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ ﴿40﴾

یادداشت: بنا بر سنت، نخستین وحیی که جنگ را مجاز کرد، پس از مهاجرت به مدینه.³

2. قرآن 2:190 · سوره بقره · مدنی

190 در راه الله با کسانی که با شما می‌جنگند بجنگید، اما آغازگر دشمنی نباشید. همانا الله تجاوزکاران را دوست ندارد.

وَقَٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يُقَٰتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ ﴿190﴾

یادداشت: در 4 متن از 30 متن هالبروک به کار رفته است. دستور آن، «وَلَا تَعْتَدُوٓا۟» («آغازگر دشمنی نباشید»)، مورد استناد کسانی است که استدلال می‌کنند قرآن تنها جنگ دفاعی را مجاز می‌داند.¹³

3. قرآن 2:191 · سوره بقره · مدنی

191 و هر جا آنان را یافتید بکشیدشان، و از همان جایی که شما را بیرون راندند بیرونشان برانید، زیرا فتنه از کشتار بدتر است. و در کنار مسجدالحرام با آنان مجنگید مگر آنکه نخست در آنجا به شما حمله کنند؛ اما اگر (در آنجا) به شما حمله کردند، پس بکشیدشان. چنین است کیفر کافران.

وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَٰتِلُوهُمْ عِندَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَٰتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِن قَٰتَلُوكُمْ فَٱقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿191﴾

4. قرآن 2:193 · سوره بقره · مدنی

193 و با آنان بجنگید تا فتنه‌ای باقی نماند و دین از آنِ الله باشد. اما اگر دست کشیدند، پس هیچ دشمنی‌ای جز با ستمکاران روا نیست.

وَقَٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَلَا عُدْوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿193﴾

یادداشت: تقریباً همانند 8:39. آیه چنین ادامه می‌یابد: «فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَلَا عُدْوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ» («اگر دست کشیدند، پس هیچ دشمنی‌ای جز با ستمکاران روا نیست»).

5. قرآن 2:216 · سوره بقره · مدنی

216 جنگ بر شما مقرر شده است، هرچند برایتان ناخوشایند است؛ اما بسا که چیزی را ناخوش دارید و آن برایتان نیک باشد، و بسا که چیزی را دوست بدارید و آن برایتان بد باشد. الله می‌داند و شما نمی‌دانید.

كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ شَرٌّۭ لَّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿216﴾

یادداشت: فرج آن را، همراه با 9:5، آیه‌ای می‌داند که آیات پیشینِ خویشتن‌داری را لغو می‌کند.¹⁸

6. قرآن 2:244 · سوره بقره · مدنی

244 در راه الله بجنگید، و بدانید که الله شنوا و داناست.

وَقَٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿244﴾

7. قرآن 4:74 · سوره نساء · مدنی

74 پس باید کسانی در راه الله بجنگند که زندگی این جهان را به آن جهان می‌فروشند. هر کس در راه الله بجنگد، چه کشته شود و چه پیروز گردد، به او پاداشی بزرگ خواهیم داد.

۞ فَلْيُقَٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يَشْرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا بِٱلْءَاخِرَةِ ۚ وَمَن يُقَٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿74﴾

یادداشت: بخشی از فقره‌ای (4:74–76) که در پژوهش هالبروک درباره 30 متن ستیزه‌جویانه بیش از همه به کار رفته است.¹³

8. قرآن 4:75–76 · سوره نساء · مدنی

75 شما را چه شده است که در راه الله و در راه مردان و زنان و کودکانِ ناتوانی نمی‌جنگید که فریاد می‌زنند: پروردگارا! ما را از این شهر که مردمانش ستمگرند بیرون آور! آه، از جانب خود برای ما دوستی حامی قرار ده! آه، از جانب خود برای ما مدافعی قرار ده!

76 کسانی که ایمان آورده‌اند در راه الله نبرد می‌کنند؛ و کسانی که کفر ورزیده‌اند در راه بتان نبرد می‌کنند. پس با یاران شیطان بجنگید. همانا نیرنگ شیطان همواره سست است.

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَٰنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهْلُهَا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّۭا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا ﴿75﴾ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱلطَّٰغُوتِ فَقَٰتِلُوٓا۟ أَوْلِيَآءَ ٱلشَّيْطَٰنِ ۖ إِنَّ كَيْدَ ٱلشَّيْطَٰنِ كَانَ ضَعِيفًا ﴿76﴾

یادداشت: در فتوای جبهه جهانی اسلامی در 1998 و در هر دو کتاب بنیادین عزام به آن استناد شده است.¹⁶¹⁹

9. قرآن 4:84 · سوره نساء · مدنی

84 پس (ای محمد) در راه الله بجنگ؛ تو جز مسئول خویشتن نیستی (و مسئولیت کسی دیگر بر عهده تو نیست) و مؤمنان را برانگیز. باشد که الله نیروی کافران را باز دارد. الله نیرومندتر است و در کیفر دادن سخت‌تر.

فَقَٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًۭا وَأَشَدُّ تَنكِيلًۭا ﴿84﴾

یادداشت: در 6 متن از 30 متن ستیزه‌جویانه در پژوهش هالبروک به کار رفته است.¹³

10. قرآن 4:95 · سوره نساء · مدنی

95 آن دسته از مؤمنان که (از جهاد) بازنشسته‌اند، جز آنان که آسیبی (ناتوان‌کننده) دارند، با کسانی که با مال و جان خویش در راه الله تلاش می‌کنند برابر نیستند. الله کسانی را که با مال و جان خویش تلاش می‌کنند، به مرتبه‌ای بر بازنشستگان برتری داده است. الله به هر یک وعده نیکو داده است، اما به تلاش‌کنندگان بر بازنشستگان پاداشی بزرگ بخشیده است؛

لَّا يَسْتَوِى ٱلْقَٰعِدُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُو۟لِى ٱلضَّرَرِ وَٱلْمُجَٰهِدُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۚ فَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلْمُجَٰهِدِينَ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى ٱلْقَٰعِدِينَ دَرَجَةًۭ ۚ وَكُلًّۭا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَفَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلْمُجَٰهِدِينَ عَلَى ٱلْقَٰعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿95﴾

11. قرآن 8:39 · سوره انفال · مدنی

39 و با آنان بجنگید تا فتنه‌ای باقی نماند و دین یکسره از آنِ الله باشد. اما اگر باز ایستادند، پس همانا الله به آنچه می‌کنند بیناست.

وَقَٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿39﴾

یادداشت: پرارجاع‌ترین آیه در مجله Dabiq (دابق) «دولت اسلامی» (12 بار). فرج و عزام نیز به آن استناد کرده‌اند.¹²¹⁸

12. قرآن 8:65 · سوره انفال · مدنی

65 ای پیامبر! مؤمنان را به جنگ برانگیز. اگر از شما بیست تن شکیبا باشند، بر دویست تن چیره خواهند شد، و اگر از شما صد تن (شکیبا) باشند، بر هزار تن از کافران چیره خواهند شد، زیرا آنان (کافران) مردمی بی‌خردند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ عَلَى ٱلْقِتَالِ ۚ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَٰبِرُونَ يَغْلِبُوا۟ مِا۟ئَتَيْنِ ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّا۟ئَةٌۭ يَغْلِبُوٓا۟ أَلْفًۭا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ ﴿65﴾

13. قرآن 9:5 · سوره توبه · مدنی

5 پس چون ماه‌های حرام سپری شد، مشرکان را هر جا که یافتید بکشید، و آنان را (به اسارت) بگیرید، و محاصره‌شان کنید، و در هر کمینگاهی برایشان کمین کنید. اما اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات پرداختند، راهشان را باز گذارید. همانا الله آمرزنده و مهربان است.

فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلْأَشْهُرُ ٱلْحُرُمُ فَٱقْتُلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَٱحْصُرُوهُمْ وَٱقْعُدُوا۟ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۢ ۚ فَإِن تَابُوا۟ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّوا۟ سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿5﴾

یادداشت: «آیه سیف» (ayat al-sayf). این آیه بخشی از اتمام حجتی خطاب به قبایل مشرک عرب است (9:1–5). آیه 9:4 قبایلی را که به پیمان‌هایشان وفادار ماندند مستثنا می‌کند، و 9:6 به پناه دادن به هر مشرکی که پناه بخواهد فرمان می‌دهد. ابن کثیر و بسیاری از مفسران کلاسیک بر آن بودند که این آیه آیات پیشینِ صلح را نسخ کرده است. بن لادن (1996، 1998)، عزام، فرج، العدنانی و Dabiq به آن استناد کرده‌اند.¹⁵¹⁶²³

14. قرآن 9:12–14 · سوره توبه · مدنی

12 و اگر پس از پیمانشان (که با شما بسته شده است) سوگندهای خود را شکستند و به دین شما طعنه زدند، پس با سران کفر بجنگید؛ همانا آنان را سوگندهای الزام‌آوری نیست؛ باشد که باز ایستند.

13 آیا با مردمی نمی‌جنگید که پیمان‌های استوار خود را شکستند و آهنگ بیرون راندن پیامبر کردند و نخستین بار آنان به شما حمله کردند؟ چه! آیا از آنان می‌ترسید؟ الله سزاوارتر است که از او بترسید، اگر مؤمن هستید.

14 با آنان بجنگید! الله آنان را به دست شما عذاب خواهد کرد، و خوارشان خواهد ساخت و شما را بر آنان پیروز خواهد کرد، و سینه‌های مردمی را که مؤمن‌اند شفا خواهد داد.

وَإِن نَّكَثُوٓا۟ أَيْمَٰنَهُم مِّنۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوا۟ فِى دِينِكُمْ فَقَٰتِلُوٓا۟ أَئِمَّةَ ٱلْكُفْرِ ۙ إِنَّهُمْ لَآ أَيْمَٰنَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ ﴿12﴾ أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوْمًۭا نَّكَثُوٓا۟ أَيْمَٰنَهُمْ وَهَمُّوا۟ بِإِخْرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ أَتَخْشَوْنَهُمْ ۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿13﴾ قَٰتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ ٱللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍۢ مُّؤْمِنِينَ ﴿14﴾

یادداشت: آیه 9:14 آیه‌ای از سوره 9 است که در پژوهش دانشگاه ایالتی آریزونا درباره متون دوران القاعده بیش از همه به آن استناد شده است؛ بن لادن (1996) و العدنانی (2014) نیز به آن استناد کرده‌اند.¹¹¹⁵¹⁷

15. قرآن 9:29 · سوره توبه · مدنی

29 با آن دسته از کسانی که کتاب به آنان داده شده است و به الله و روز بازپسین ایمان نمی‌آورند، و آنچه را الله به زبان پیامبرش حرام کرده است حرام نمی‌شمارند، و از دین حق پیروی نمی‌کنند، بجنگید، تا به رغبت جزیه بپردازند، در حالی که خوار گشته‌اند.

قَٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلْحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعْطُوا۟ ٱلْجِزْيَةَ عَن يَدٍۢ وَهُمْ صَٰغِرُونَ ﴿29﴾

یادداشت: مبنای جزیه (jizya، مالیات سرانه) بر یهودیان و مسیحیان زیر حکومت مسلمانان. قطب آن را برای مرحله پایانی جهاد به کار برد.²¹

16. قرآن 9:36 · سوره توبه · مدنی

36 همانا شمار ماه‌ها نزد الله، به حکم الله، از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، دوازده ماه است. چهار ماه از آن‌ها حرام است: این است دین درست. پس در آن ماه‌ها بر خویشتن ستم مکنید. و با همه مشرکان بجنگید، چنان‌که آنان با همه شما می‌جنگند. و بدانید که الله با پرهیزگاران است.

إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثْنَا عَشَرَ شَهْرًۭا فِى كِتَٰبِ ٱللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ مِنْهَآ أَرْبَعَةٌ حُرُمٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ ۚ فَلَا تَظْلِمُوا۟ فِيهِنَّ أَنفُسَكُمْ ۚ وَقَٰتِلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ كَآفَّةًۭ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمْ كَآفَّةًۭ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿36﴾

یادداشت: در فتوای 1998 و از سوی قطب به آن استناد شده است. عزام این آیه را، به جای 9:5، «آیه سیف» می‌نامد.¹⁶²¹

17. قرآن 9:38–39 · سوره توبه · مدنی

38 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! شما را چه شده است که چون به شما گفته می‌شود: در راه الله رهسپار شوید، با سنگینی به زمین می‌چسبید؟ آیا به زندگی این جهان به جای آخرت خشنودید؟ کالای زندگی این جهان در آخرت جز اندکی نیست.

39 اگر رهسپار نشوید، شما را به عذابی دردناک گرفتار خواهد کرد و به جای شما مردمی دیگر را برخواهد گزید. شما به هیچ روی به او زیانی نمی‌رسانید. الله بر هر چیزی تواناست.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلْتُمْ إِلَى ٱلْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُم بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مِنَ ٱلْءَاخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فِى ٱلْءَاخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ ﴿38﴾ إِلَّا تَنفِرُوا۟ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْـًۭٔا ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿39﴾

یادداشت: در فتوای 1998 و از سوی عزام به آن استناد شده است.¹⁶¹⁹

18. قرآن 9:41 · سوره توبه · مدنی

41 سبک‌بار و گران‌بار رهسپار شوید، و با مال و جانتان در راه الله تلاش کنید! این برای شما بهتر است، اگر می‌دانستید.

ٱنفِرُوا۟ خِفَافًۭا وَثِقَالًۭا وَجَٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿41﴾

یادداشت: در فتوای 1998 و از سوی عزام به آن استناد شده است.¹⁶¹⁹

19. قرآن 9:73 · سوره توبه · مدنی

73 ای پیامبر! با کافران و منافقان پیکار کن! با آنان سخت‌گیر باش. جایگاه نهایی آنان دوزخ است، و چه بد سرانجامی است.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ جَٰهِدِ ٱلْكُفَّارَ وَٱلْمُنَٰفِقِينَ وَٱغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۚ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿73﴾

20. قرآن 9:123 · سوره توبه · مدنی

123 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! با کافرانی که نزدیک شمایند بجنگید، و باید در شما درشتی بیابند، و بدانید که الله با پرهیزگاران است.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا۟ فِيكُمْ غِلْظَةًۭ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿123﴾

یادداشت: 5 بار در Dabiq به آن استناد شده است.¹²

21. قرآن 47:4 · سوره محمد · مدنی

4 پس چون در نبرد با کافران روبه‌رو شدید، [کار] زدن گردن‌هاست، تا آنگاه که آنان را درهم شکستید، پس بندها را استوار کنید؛ و پس از آن یا منت نهادن [و آزاد کردن] یا فدیه گرفتن، تا جنگ بارهای خود را فرو نهد. این است (حکم). و اگر الله می‌خواست خود (بی شما) از آنان انتقام می‌گرفت، اما (چنین مقرر شد) تا برخی از شما را به وسیله برخی دیگر بیازماید. و کسانی که در راه الله کشته شده‌اند، کارهایشان را تباه نمی‌سازد.

فَإِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَضَرْبَ ٱلرِّقَابِ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا۟ ٱلْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّۢا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَآءً حَتَّىٰ تَضَعَ ٱلْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ۚ ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَٱنتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَٰكِن لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُم بِبَعْضٍۢ ۗ وَٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَٰلَهُمْ ﴿4﴾

یادداشت: بن لادن (1996) و العدنانی (2014) به آن استناد کرده‌اند؛ العدنانی آن را همراه با 9:5 برای فراخواندن به کشتن غیرنظامیان غربی به کار برد. این آیه همچنین «فَإِمَّا مَنًّۢا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَآءً» («منت نهادن یا فدیه گرفتن») را برای اسیران پس از پایان جنگ مقرر می‌کند.¹⁵¹⁷

22. قرآن 61:4 · سوره صف · مدنی

4 همانا الله کسانی را دوست دارد که در راه او صف‌بسته نبرد می‌کنند، گویی بنایی استوارند.

إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلَّذِينَ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِهِۦ صَفًّۭا كَأَنَّهُم بُنْيَٰنٌۭ مَّرْصُوصٌۭ ﴿4﴾

23. قرآن 61:10–12 · سوره صف · مدنی

10 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! آیا شما را به تجارتی راه نمایم که شما را از عذابی دردناک برهاند؟

11 به الله و پیامبرش ایمان آورید، و با مال و جانتان در راه الله تلاش کنید. این برای شما بهتر است، اگر می‌دانستید.

12 گناهانتان را خواهد آمرزید و شما را به باغ‌هایی درخواهد آورد که از زیر آن‌ها جوی‌ها روان است، و به سراهایی خوش در باغ‌های عدن. این است رستگاری بزرگ.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَٰرَةٍۢ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿10﴾ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُجَٰهِدُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمْوَٰلِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿11﴾ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ وَمَسَٰكِنَ طَيِّبَةًۭ فِى جَنَّٰتِ عَدْنٍۢ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿12﴾

24. قرآن 25:52 · سوره فرقان · مکی

52 پس از کافران فرمان مبر، بلکه به وسیله این [قرآن] با آنان به تلاشی بزرگ پیکار کن.

فَلَا تُطِعِ ٱلْكَٰفِرِينَ وَجَٰهِدْهُم بِهِۦ جِهَادًۭا كَبِيرًۭا ﴿52﴾

8.2 میدان نبرد: ترس، کشتن و آمادگی (11 فقره) #

فقره‌هایی درباره چگونگی جنگیدن: افکندن ترس، کشتن در نبرد، پایداری، و آماده کردن نیرو.

25. قرآن 3:151 · سوره آل عمران · مدنی

151 در دل‌های کافران وحشت خواهیم افکند، زیرا برای الله شریکانی قائل می‌شوند که درباره آن هیچ حجتی نازل نشده است. جایگاهشان آتش است، و چه بد است منزلگاه ستمکاران.

سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ بِمَآ أَشْرَكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَٰنًۭا ۖ وَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿151﴾

26. قرآن 8:12 · سوره انفال · مدنی

12 آنگاه که پروردگارت به فرشتگان وحی کرد (و گفت): من با شمایم. پس کسانی را که ایمان آورده‌اند استوار بدارید. من در دل‌های کافران ترس خواهم افکند. پس گردن‌ها را بزنید و همه سرانگشتانشان را بزنید.

إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلَى ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ أَنِّى مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ سَأُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ فَٱضْرِبُوا۟ فَوْقَ ٱلْأَعْنَاقِ وَٱضْرِبُوا۟ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۢ ﴿12﴾

یادداشت: خطاب به فرشتگان در نبرد بدر. در دستورالعمل «شب آخر» هواپیماربایان 11 سپتامبر نقل شده است.²²

27. قرآن 8:15–16 · سوره انفال · مدنی

15 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! چون در نبرد با کافران روبه‌رو شدید، به آنان پشت مکنید.

16 هر کس در آن روز به آنان پشت کند، جز آنکه برای نبرد مانور دهد یا بخواهد به گروهی بپیوندد، به یقین به خشمی از جانب الله گرفتار آمده است، و جایگاهش دوزخ است، و چه بد سرانجامی است.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ زَحْفًۭا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلْأَدْبَارَ ﴿15﴾ وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفًۭا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍۢ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿16﴾

28. قرآن 8:17 · سوره انفال · مدنی

17 شما (مسلمانان) آنان را نکشتید، بلکه الله آنان را کشت. و تو (محمد) آنگاه که افکندی، تو نیفکندی، بلکه الله افکند، تا مؤمنان را از جانب خود به آزمونی نیکو بیازماید. همانا الله شنوا و داناست.

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِىَ ٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَآءً حَسَنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿17﴾

29. قرآن 3:139 · سوره آل عمران · مدنی

139 سستی مکنید و اندوهگین مباشید، که شما بر آنان چیره خواهید شد، اگر (به راستی) مؤمن باشید.

وَلَا تَهِنُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَنتُمُ ٱلْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿139﴾

یادداشت: در فتوای 1998 و از سوی العدنانی به آن استناد شده است.¹⁶¹⁷

30. قرآن 8:60 · سوره انفال · مدنی

60 هر چه در توان دارید از نیروی (مسلح) و از اسبان بسته‌شده برای آنان آماده سازید، تا بدان دشمن الله و دشمن خود را بیمناک سازید، و دیگرانی جز آنان را که نمی‌شناسیدشان؛ الله آنان را می‌شناسد. هر چه در راه الله انفاق کنید، به تمامی به شما بازپرداخت خواهد شد، و بر شما ستم نخواهد رفت.

وَأَعِدُّوا۟ لَهُم مَّا ٱسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍۢ وَمِن رِّبَاطِ ٱلْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِۦ عَدُوَّ ٱللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَءَاخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ ٱللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِن شَىْءٍۢ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿60﴾

یادداشت: به گفته مؤسسه تونی بلر، از پرنقل‌ترین آیات در مطالب جهادی؛ عولقی و ابومصعب السوری به آن استناد کرده‌اند. ترجمه‌های دیگر «dismay» (بیمناک ساختن) را «strike terror into» (وحشت افکندن در دل) برگردانده‌اند.¹⁴²⁰

31. قرآن 8:67 · سوره انفال · مدنی

67 هیچ پیامبری را نسزد که اسیرانی داشته باشد تا آنگاه که در زمین کشتار کند. شما متاع این جهان را می‌خواهید و الله (برای شما) آخرت را می‌خواهد، و الله توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.

مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنْيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلْءَاخِرَةَ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿67﴾

32. قرآن 4:89 · سوره نساء · مدنی

89 آرزو دارند که شما نیز کافر شوید چنان‌که خود کافر شده‌اند، تا (با آنان) برابر باشید. پس از میان آنان دوستانی برمگیرید تا آنگاه که در راه الله خانه‌هایشان را ترک گویند؛ اگر (به دشمنی) بازگشتند، پس آنان را بگیرید و هر جا یافتیدشان بکشید، و از میان آنان نه دوستی برگیرید و نه یاوری،

وَدُّوا۟ لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا۟ فَتَكُونُونَ سَوَآءًۭ ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ أَوْلِيَآءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًا ﴿89﴾

33. قرآن 33:60–62 · سوره احزاب · مدنی

60 اگر منافقان و کسانی که در دل‌هایشان بیماری است و شایعه‌پراکنان در شهر باز نایستند، به یقین تو را بر ضد آنان برخواهیم انگیخت، آنگاه جز اندک زمانی در آنجا همسایه شما نخواهند بود.

61 نفرین‌شدگان؛ هر جا یافت شوند گرفته و با کشتاری (سخت) کشته خواهند شد.

62 این سنت الله درباره کسانی بود که در روزگاران پیشین درگذشتند؛ و هرگز برای سنت الله نیرویی برای دگرگون کردن نخواهی یافت.

۞ لَّئِن لَّمْ يَنتَهِ ٱلْمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْمُرْجِفُونَ فِى ٱلْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَآ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿60﴾ مَّلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوٓا۟ أُخِذُوا۟ وَقُتِّلُوا۟ تَقْتِيلًۭا ﴿61﴾ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ﴿62﴾

34. قرآن 47:35 · سوره محمد · مدنی

35 پس سستی مکنید و به صلح فرا مخوانید، در حالی که شما برترید (خواهید بود)، و الله با شماست، و (پاداش) کارهایتان را از شما دریغ نخواهد کرد.

فَلَا تَهِنُوا۟ وَتَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱلسَّلْمِ وَأَنتُمُ ٱلْأَعْلَوْنَ وَٱللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَٰلَكُمْ ﴿35﴾

35. قرآن 4:101–102 · سوره نساء · مدنی

101 و چون در زمین سفر کنید، بر شما گناهی نیست که (عبادت خود را) کوتاه کنید، اگر بیم دارید که کافران به شما حمله کنند. به راستی کافران دشمن آشکار شمایند.

102 و چون تو (ای محمد) در میان آنانی و (عبادتشان را) برایشان برپا می‌داری، تنها گروهی از آنان با تو (به عبادت) بایستند و سلاح‌هایشان را برگیرند. پس چون سجده‌های خود را به جا آوردند، به پشت سر بروند و گروه دیگری که عبادت نکرده است بیاید و با تو عبادت کند، و احتیاط خود و سلاح‌هایشان را برگیرند. کافران آرزو دارند که شما از سلاح‌ها و بار و بنه خود غافل شوید تا یکباره بر شما حمله برند. بر شما گناهی نیست که سلاح‌های خود را فرو نهید، اگر باران مانع شما شود یا بیمار باشید. اما احتیاط خود را نگه دارید. همانا الله برای کافران عذابی خفت‌بار آماده کرده است.

وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا۟ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱلْكَٰفِرِينَ كَانُوا۟ لَكُمْ عَدُوًّۭا مُّبِينًۭا ﴿101﴾ وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌۭ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوٓا۟ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا۟ فَلْيَكُونُوا۟ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا۟ فَلْيُصَلُّوا۟ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا۟ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًۭى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓا۟ أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا۟ حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَٰفِرِينَ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿102﴾

8.3 شهادت، پاداش و غنائم (8 فقره) #

فقره‌هایی که به کشته‌شدگان در جنگ وعده بهشت می‌دهند، و تقسیم غنائم را سامان می‌دهند.

36. قرآن 9:111 · سوره توبه · مدنی

111 همانا الله از مؤمنان جان‌ها و مال‌هایشان را خریده است، در برابر اینکه بهشت از آنِ آنان باشد: در راه الله می‌جنگند، پس می‌کشند و کشته می‌شوند. این وعده‌ای است که در تورات و انجیل و قرآن بر عهده اوست. و کیست که به پیمان خود از الله وفادارتر باشد؟ پس به معامله‌ای که کرده‌اید شادمان باشید، که آن است رستگاری بزرگ.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱشْتَرَىٰ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلْجَنَّةَ ۚ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّۭا فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ وَٱلْقُرْءَانِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِ ۚ فَٱسْتَبْشِرُوا۟ بِبَيْعِكُمُ ٱلَّذِى بَايَعْتُم بِهِۦ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿111﴾

یادداشت: در 5 متن از 30 متن ستیزه‌جویانه هالبروک به کار رفته است؛ متنی محوری درباره شهادت.¹³

37. قرآن 3:169–170 · سوره آل عمران · مدنی

169 کسانی را که در راه الله کشته شده‌اند، مرده مپندارید. نه، بلکه زنده‌اند. نزد پروردگارشان روزی دارند.

170 شادمان (هستند) به سبب آنچه الله از فضل خود به آنان بخشیده است، و برای کسانی که به آنان نپیوسته‌اند و پشت سر مانده‌اند شادی می‌کنند: که نه ترسی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین خواهند شد.

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ﴿169﴾ فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا۟ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿170﴾

38. قرآن 2:154 · سوره بقره · مدنی

154 و کسانی را که در راه الله کشته می‌شوند «مرده» مخوانید. نه، بلکه زنده‌اند، اما شما درنمی‌یابید.

وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَن يُقْتَلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتٌۢ ۚ بَلْ أَحْيَآءٌۭ وَلَٰكِن لَّا تَشْعُرُونَ ﴿154﴾

39. قرآن 3:157–158 · سوره آل عمران · مدنی

157 و اگر در راه الله کشته شوید یا در آن بمیرید، چه باک؟ به یقین آمرزش و رحمتی از جانب الله از همه آنچه آنان گرد می‌آورند بهتر است.

158 و اگر کشته شوید یا بمیرید، چه باک، آنگاه که به سوی الله گرد آورده می‌شوید؟

وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿157﴾ وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحْشَرُونَ ﴿158﴾

40. قرآن 47:5–6 · سوره محمد · مدنی

5 آنان را هدایت خواهد کرد و حالشان را نیکو خواهد ساخت،

6 و آنان را به باغی درخواهد آورد که آن را به ایشان شناسانده است.

سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ ﴿5﴾ وَيُدْخِلُهُمُ ٱلْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ ﴿6﴾

41. قرآن 8:1 · سوره انفال · مدنی

1 از تو (ای محمد) درباره غنائم جنگی می‌پرسند. بگو: غنائم جنگی از آنِ الله و پیامبر است؛ پس از الله پروا کنید، و اختلاف میان خود را سامان دهید، و از الله و پیامبرش فرمان برید، اگر (به راستی) مؤمن هستید.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَنفَالِ ۖ قُلِ ٱلْأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَصْلِحُوا۟ ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖ وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿1﴾

42. قرآن 8:41 · سوره انفال · مدنی

41 و بدانید که هر چه به غنیمت می‌گیرید، همانا یک‌پنجم آن از آنِ الله، و از آنِ پیامبر و خویشاوندان (نیازمند) و یتیمان و مستمندان و در راه ماندگان است، اگر به الله و به آنچه بر بنده خود در روز جدایی (حق از باطل)، روزی که دو سپاه با هم روبه‌رو شدند، نازل کردیم ایمان دارید. و الله بر هر چیزی تواناست.

۞ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَىْءٍۢ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ ٱلْفُرْقَانِ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿41﴾

43. قرآن 8:69 · سوره انفال · مدنی

69 اکنون از آنچه به دست آورده‌اید، حلال و پاکیزه، بهره‌مند شوید و از الله پروا کنید. همانا الله آمرزنده و مهربان است.

فَكُلُوا۟ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَٰلًۭا طَيِّبًۭا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿69﴾

8.4 لشکرکشی‌های محمد در قرآن (10 فقره) #

فقره‌هایی که به نبردها و رویدادهای مشخصی در جنگ‌های محمد اشاره دارند.

44. قرآن 3:123–126 · سوره آل عمران · مدنی

123 الله پیش‌تر شما را در بدر پیروز کرده بود، در حالی که خوار بودید. پس از الله پروا کنید، باشد که سپاس گزارید.

124 آنگاه که به مؤمنان می‌گفتی: آیا شما را بس نیست که پروردگارتان شما را با سه هزار فرشته فروفرستاده (به یاری‌تان) مدد رساند؟

125 آری، اگر پایداری کنید و پرهیزگاری ورزید، و (دشمن) ناگهان به شما حمله کند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته تازنده یاری خواهد کرد.

126 الله این را تنها مژده‌ای برای شما قرار داد، و تا دل‌هایتان بدان آرام گیرد؛ پیروزی جز از جانب الله، آن توانای شکست‌ناپذیر حکیم، نیست؛

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدْرٍۢ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌۭ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿123﴾ إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلَٰثَةِ ءَالَٰفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ مُنزَلِينَ ﴿124﴾ بَلَىٰٓ ۚ إِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ ءَالَٰفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ ﴿125﴾ وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦ ۗ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿126﴾

یادداشت: به نبرد بدر (624) اشاره دارد.

45. قرآن 3:152–155 · سوره آل عمران · مدنی

152 الله به راستی وعده خود را با شما محقق ساخت، آنگاه که به اذن او آنان را درهم می‌شکستید، تا (آن لحظه) که دلیری‌تان از دست رفت، و در فرمان به نزاع پرداختید و نافرمانی کردید، پس از آنکه آنچه را آرزو داشتید به شما نشان داده بود. برخی از شما دنیا را می‌خواستید و برخی از شما آخرت را. پس شما را از آنان گریزان ساخت تا شما را بیازماید. با این همه، اکنون شما را بخشیده است. الله پروردگار احسان به مؤمنان است.

153 آنگاه که (از تپه) بالا می‌رفتید و به کسی اعتنا نمی‌کردید، در حالی که پیامبر از پشت سرتان شما را (به جنگ) فرا می‌خواند. پس شما را اندوهی در برابر اندوه (او) پاداش داد، تا (به شما بیاموزد) که نه بر آنچه از دستتان رفت اندوه خورید و نه بر آنچه به شما رسید. الله از آنچه می‌کنید آگاه است.

154 سپس، پس از اندوه، ایمنی را بر شما فرو فرستاد. گروهی از شما را خوابی سبک فرا گرفت، در حالی که گروه (دیگر)، که در اندیشه خویشتن بودند، درباره الله به ناحق گمان بردند، گمانِ جاهلیت. می‌گفتند: آیا ما را در این کار سهمی هست؟ بگو (ای محمد): کار یکسره از آنِ الله است. آنان در درون خود (اندیشه‌ای) پنهان می‌دارند که بر تو آشکار نمی‌کنند، و می‌گویند: اگر ما را در این کار سهمی بود، در اینجا کشته نمی‌شدیم. بگو: حتی اگر در خانه‌هایتان بودید، کسانی که کشته شدنشان مقرر شده بود به سوی جایگاه‌هایی که باید در آن می‌آرمیدند بیرون می‌آمدند. (همه این‌ها) برای آن (بود) که الله آنچه را در سینه‌هایتان است بیازماید و آنچه را در دل‌هایتان است پاک سازد. الله از آنچه در سینه‌ها (ی مردمان) نهان است آگاه است.

155 همانا آن دسته از شما که در روز رویارویی دو سپاه روی گرداندند، تنها شیطان بود که به سبب برخی از آنچه کرده بودند آنان را به لغزش افکند. اکنون الله آنان را بخشیده است. همانا الله آمرزنده و بردبار است.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥٓ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَٰزَعْتُمْ فِى ٱلْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلْءَاخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿152﴾ ۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُۥنَ عَلَىٰٓ أَحَدٍۢ وَٱلرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِىٓ أُخْرَىٰكُمْ فَأَثَٰبَكُمْ غَمًّۢا بِغَمٍّۢ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ أَصَٰبَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿153﴾ ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنۢ بَعْدِ ٱلْغَمِّ أَمَنَةًۭ نُّعَاسًۭا يَغْشَىٰ طَآئِفَةًۭ مِّنكُمْ ۖ وَطَآئِفَةٌۭ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ ظَنَّ ٱلْجَٰهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ مِن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْأَمْرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِىٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌۭ مَّا قُتِلْنَا هَٰهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِىَ ٱللَّهُ مَا فِى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿154﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوْا۟ مِنكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ إِنَّمَا ٱسْتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا۟ ۖ وَلَقَدْ عَفَا ٱللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿155﴾

یادداشت: به شکست در احد (625) اشاره دارد.

46. قرآن 33:9–11 · سوره احزاب · مدنی

9 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! نعمت الله را بر خود به یاد آورید، آنگاه که سپاهیانی بر شما تاختند، و ما بادی سخت و سپاهیانی که نمی‌دیدید بر آنان فرستادیم. و الله همواره به آنچه می‌کنید بیناست.

10 آنگاه که از بالای سرتان و از پایین‌تر از شما بر شما تاختند، و آنگاه که چشم‌ها خیره شد و دل‌ها به گلوگاه‌ها رسید، و درباره الله گمان‌های باطل می‌بردید.

11 آنجا مؤمنان به سختی آزموده شدند و با تکانی سخت لرزانده شدند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَآءَتْكُمْ جُنُودٌۭ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا وَجُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ﴿9﴾ إِذْ جَآءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ ٱلْأَبْصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ﴿10﴾ هُنَالِكَ ٱبْتُلِىَ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا۟ زِلْزَالًۭا شَدِيدًۭا ﴿11﴾

یادداشت: به محاصره مدینه، نبرد خندق (627)، اشاره دارد.

47. قرآن 33:25–27 · سوره احزاب · مدنی

25 و الله کافران را با همه خشمشان بازگرداند؛ هیچ خیری به دست نیاوردند. الله حمله آنان را از مؤمنان بازگرداند. الله همواره نیرومند و توانای شکست‌ناپذیر است.

26 و آن دسته از اهل کتاب را که از آنان پشتیبانی کرده بودند از دژهایشان فرود آورد، و در دل‌هایشان هراس افکند. گروهی را کشتید و گروهی را اسیر کردید.

27 و سرزمین و خانه‌ها و دارایی‌هایشان را، و سرزمینی را که هنوز بر آن گام ننهاده بودید، به میراث به شما داد. الله همواره بر هر چیزی تواناست.

وَرَدَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا۟ خَيْرًۭا ۚ وَكَفَى ٱللَّهُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلْقِتَالَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًۭا ﴿25﴾ وَأَنزَلَ ٱلَّذِينَ ظَٰهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ فَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًۭا ﴿26﴾ وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَٰرَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُمْ وَأَرْضًۭا لَّمْ تَطَـُٔوهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرًۭا ﴿27﴾

یادداشت: به بنی قریظه (627) اشاره دارد: «فَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًۭا» («گروهی را کشتید و گروهی را اسیر کردید»).³⁶

48. قرآن 59:2–5 · سوره حشر · مدنی

2 اوست که آن دسته از اهل کتاب را که کفر ورزیدند، در نخستین تبعید، از خانه‌هایشان بیرون کرد. گمان نمی‌بردید که بیرون روند، و آنان گمان می‌بردند که دژهایشان آنان را از الله نگاه خواهد داشت. اما الله از جایی که گمان نمی‌بردند بر آنان درآمد، و در دل‌هایشان وحشت افکند، چنان‌که خانه‌هایشان را به دست خود و به دست مؤمنان ویران می‌کردند. پس عبرت گیرید، ای صاحبان بینش!

3 و اگر الله کوچ را بر آنان مقرر نکرده بود، به یقین آنان را در این جهان عذاب می‌کرد، و در آخرت عذاب آتش از آنِ آنان است.

4 این از آن روست که با الله و پیامبرش مخالفت ورزیدند؛ و هر کس با الله مخالفت ورزد، (برای او) به یقین الله سخت‌کیفر است.

5 هر درخت خرمایی که بریدید یا بر ریشه‌هایش استوار واگذاشتید، به اذن الله بود، تا نابکاران را خوار سازد.

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمْ لِأَوَّلِ ٱلْحَشْرِ ۚ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا۟ ۖ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا۟ ۖ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ ۚ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى ٱلْمُؤْمِنِينَ فَٱعْتَبِرُوا۟ يَٰٓأُو۟لِى ٱلْأَبْصَٰرِ ﴿2﴾ وَلَوْلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمُ ٱلْجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ ﴿3﴾ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿4﴾ مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيُخْزِىَ ٱلْفَٰسِقِينَ ﴿5﴾

یادداشت: به اخراج یهودیان بنی نضیر از مدینه (625) اشاره دارد.⁶

49. قرآن 9:25–26 · سوره توبه · مدنی

25 الله شما را در میدان‌های بسیار پیروز کرده است، و در روز حنین، آنگاه که فراوانی‌تان شما را به شگفت آورده بود اما هیچ سودی به شما نرساند، و زمین با همه فراخی‌اش بر شما تنگ شد؛ سپس پشت کرده گریختید؛

26 سپس الله آرامش خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان فرو فرستاد، و سپاهیانی که نمی‌دیدید فرو فرستاد، و کافران را عذاب کرد. چنین است کیفر کافران.

لَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِى مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍۢ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْـًۭٔا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ ﴿25﴾ ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿26﴾

50. قرآن 48:18–19 · سوره فتح · مدنی

18 الله از مؤمنان خشنود شد آنگاه که زیر آن درخت با تو بیعت کردند، و آنچه را در دل‌هایشان بود دانست، و آرامش را بر آنان فرو فرستاد، و پیروزی‌ای نزدیک پاداششان داد؛

19 و غنائم بسیاری که به چنگ خواهند آورد. الله همواره توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.

۞ لَّقَدْ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَٰبَهُمْ فَتْحًۭا قَرِيبًۭا ﴿18﴾ وَمَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ يَأْخُذُونَهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًۭا ﴿19﴾

51. قرآن 9:1–3 · سوره توبه · مدنی

1 بیزاری (اعلام می‌شود) از جانب الله و پیامبرش از آن دسته از مشرکان که با آنان پیمان بستید.

2 چهار ماه آزادانه در زمین بگردید، و بدانید که نمی‌توانید الله را ناتوان سازید و از او بگریزید و اینکه الله کافران (به هدایتش) را خوار خواهد ساخت.

3 و اعلامی از جانب الله و پیامبرش به همه مردم در روز حج اکبر که الله از مشرکان بیزار است، و پیامبرش (نیز). پس اگر توبه کنید، برایتان بهتر است؛ و اگر روی بگردانید، بدانید که نمی‌توانید الله را ناتوان سازید و از او بگریزید. کسانی را که کفر می‌ورزند (ای محمد) به عذابی دردناک بشارت ده،

بَرَآءَةٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿1﴾ فَسِيحُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍۢ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى ٱللَّهِ ۙ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُخْزِى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿2﴾ وَأَذَٰنٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوْمَ ٱلْحَجِّ ٱلْأَكْبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِىٓءٌۭ مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُۥ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى ٱللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿3﴾

یادداشت: اعلامیه‌ای که به پیمان‌ها با مشرکان پایان داد و به آیه سیف (9:5) می‌انجامد.

52. قرآن 2:217 · سوره بقره · مدنی

217 از تو (ای محمد) درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند. بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است، اما بازداشتن (مردم) از راه الله، و کفر ورزیدن به او و به مسجدالحرام، و بیرون راندن اهل آن از آنجا، نزد الله بزرگ‌تر است؛ زیرا فتنه از کشتن بدتر است. و پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند. و هر کس از شما از دین خود برگردد و در حال کفر بمیرد، چنین کسانی‌اند که کارهایشان در این جهان و در آخرت تباه گشته است. چنین کسانی اهل آتش‌اند: در آن جاودانه خواهند ماند.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفْرٌۢ بِهِۦ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِۦ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ ٱسْتَطَٰعُوا۟ ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌۭ فَأُو۟لَٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْءَاخِرَةِ ۖ وَأُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴿217﴾

یادداشت: پس از آنکه یاران محمد در نخله (624) مردی مکی را در ماه حرام کشتند نازل شد.³

53. قرآن 110:1–3 · سوره نصر · مدنی

1 آنگاه که یاری الله و پیروزی فرا رسد

2 و ببینی که مردم گروه‌گروه به دین الله درمی‌آیند،

3 پس پروردگارت را به ستایش تسبیح گوی، و از او آمرزش بخواه. همانا او همواره توبه‌پذیر است.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ ﴿1﴾ وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًۭا ﴿2﴾ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا ﴿3﴾

8.5 دشمنی و جدایی از کافران (11 فقره) #

فقره‌هایی درباره رابطه با یهودیان، مسیحیان و مشرکان که جهادگرایان برای توجیه دشمنی به کار می‌برند.

54. قرآن 3:28 · سوره آل عمران · مدنی

28 مؤمنان نباید کافران را به جای مؤمنان به دوستی گیرند. هر کس چنین کند، او را با الله پیوندی نیست، مگر (آنکه) تنها از آنان پرهیز کنید و (گویی) امان بگیرید. الله شما را از (تنها) خویشتن برحذر می‌دارد. بازگشت به سوی الله است.

لَّا يَتَّخِذِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْكَٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ ٱللَّهِ فِى شَىْءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُوا۟ مِنْهُمْ تُقَىٰةًۭ ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفْسَهُۥ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿28﴾

55. قرآن 5:51 · سوره مائده · مدنی

51 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! یهودیان و مسیحیان را به دوستی مگیرید. آنان دوستان یکدیگرند. هر کس از شما آنان را به دوستی گیرد، (یکی) از آنان است. همانا الله مردم ستمکار را هدایت نمی‌کند.

۞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ ٱلْيَهُودَ وَٱلنَّصَٰرَىٰٓ أَوْلِيَآءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُۥ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿51﴾

یادداشت: در 8% نمونه دانشگاه ایالتی آریزونا از متون دوران القاعده، 11 بار در Dabiq، و از سوی عولقی به آن استناد شده است. بسیاری از مترجمان معاصر awliya (أَوْلِيَآءَ) را به جای «friends» (دوستان)، «allies» (متحدان) یا «protectors» (حامیان) ترجمه می‌کنند.¹¹¹²²⁰

56. قرآن 60:1 · سوره ممتحنه · مدنی

1 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! دشمن من و دشمن خود را به دوستی برمگزینید. آیا با آنان دوستی می‌ورزید، در حالی که به حقی که به سوی شما آمده است کفر می‌ورزند، و پیامبر و شما را بیرون می‌رانند از آن رو که به الله، پروردگارتان، ایمان آورده‌اید؟ اگر برای تلاش در راه من و طلب خشنودی من بیرون آمده‌اید، (با آنان دوستی مورزید). آیا در نهان با آنان دوستی می‌کنید، در حالی که من به آنچه پنهان می‌دارید و آنچه آشکار می‌کنید داناترم؟ و هر کس از شما چنین کند، به یقین از راه راست گمراه شده است.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ عَدُوِّى وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَآءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِٱلْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا۟ بِمَا جَآءَكُم مِّنَ ٱلْحَقِّ يُخْرِجُونَ ٱلرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ ۙ أَن تُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَٰدًۭا فِى سَبِيلِى وَٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِى ۚ تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِٱلْمَوَدَّةِ وَأَنَا۠ أَعْلَمُ بِمَآ أَخْفَيْتُمْ وَمَآ أَعْلَنتُمْ ۚ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿1﴾

57. قرآن 58:22 · سوره مجادله · مدنی

22 مردمی را نخواهی یافت که به الله و روز بازپسین ایمان داشته باشند و کسانی را که با الله و پیامبرش مخالفت می‌ورزند دوست بدارند، هرچند پدرانشان یا پسرانشان یا برادرانشان یا خویشاوندانشان باشند. اینان‌اند که الله ایمان را در دل‌هایشان نگاشته و با روحی از جانب خود نیرومندشان ساخته است، و آنان را به باغ‌هایی درخواهد آورد که از زیر آن‌ها جوی‌ها روان است و در آن جاودانه خواهند ماند. الله از آنان خشنود است و آنان از او خشنودند. آنان حزب الله‌اند. آگاه باشید! آیا حزب الله همان رستگاران نیستند؟

لَّا تَجِدُ قَوْمًۭا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ يُوَآدُّونَ مَنْ حَآدَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَوْ كَانُوٓا۟ ءَابَآءَهُمْ أَوْ أَبْنَآءَهُمْ أَوْ إِخْوَٰنَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ كَتَبَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْإِيمَٰنَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍۢ مِّنْهُ ۖ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا ۚ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ حِزْبُ ٱللَّهِ ۚ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿22﴾

58. قرآن 9:23 · سوره توبه · مدنی

23 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! پدران و برادران خود را، اگر کفر را بر ایمان ترجیح دهند، به دوستی برمگزینید. هر کس از شما آنان را به دوستی گیرد، چنین کسانی ستمکارند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوٓا۟ ءَابَآءَكُمْ وَإِخْوَٰنَكُمْ أَوْلِيَآءَ إِنِ ٱسْتَحَبُّوا۟ ٱلْكُفْرَ عَلَى ٱلْإِيمَٰنِ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ ﴿23﴾

59. قرآن 3:118 · سوره آل عمران · مدنی

118 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! جز از میان مردم خود همراز مگیرید، که از هیچ کوششی برای تباه کردن شما فروگذار نمی‌کنند؛ دوست دارند شما را به رنج اندازند. نفرت از (سخنان) دهانشان آشکار شده است، اما آنچه سینه‌هایشان پنهان می‌دارد بزرگ‌تر است. ما آیات را برایتان روشن ساخته‌ایم، اگر بیندیشید.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ بِطَانَةًۭ مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًۭا وَدُّوا۟ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْءَايَٰتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿118﴾

60. قرآن 4:144 · سوره نساء · مدنی

144 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! کافران را به جای مؤمنان به دوستی (خود) برمگزینید. آیا می‌خواهید برای الله حجتی آشکار بر ضد خود قرار دهید؟

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ ٱلْكَٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَٰنًۭا مُّبِينًا ﴿144﴾

61. قرآن 98:6 · سوره بیّنه · مدنی

6 همانا کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کفر ورزیدند، در آتش دوزخ جاودانه خواهند ماند. آنان بدترین آفریدگان‌اند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ ﴿6﴾

62. قرآن 9:28 · سوره توبه · مدنی

28 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! مشرکان تنها ناپاک‌اند. پس نباید پس از این سالشان به مسجدالحرام نزدیک شوند. اگر از تنگدستی (به سبب از دست رفتن کالاهایشان) بیم دارید، الله اگر بخواهد شما را از فضل خود بی‌نیاز خواهد کرد. همانا الله دانا و حکیم است.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌۭ فَلَا يَقْرَبُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ ٱلْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَٰذَا ۚ وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةًۭ فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦٓ إِن شَآءَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿28﴾

63. قرآن 5:60 · سوره مائده · مدنی

60 آیا تو را از (حالی) بدتر از حال آنان در کیفر نزد الله خبر دهم؟ (بدتر حال کسی است) که الله نفرینش کرده، و خشم او بر وی فرود آمده، و الله برخی از همانندان او را به بوزینگان و خوکان بدل کرده است، و کسی که بتان را می‌پرستد. چنین کسانی در وضعی بدترند و از راه راست دورتر افتاده‌اند.

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّۢ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِ ۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ ٱلْقِرَدَةَ وَٱلْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّٰغُوتَ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ ﴿60﴾

64. قرآن 48:29 · سوره فتح · مدنی

29 محمد پیامبر الله است. و کسانی که با اویند بر کافران سخت‌گیر و میان خود مهربان‌اند. آنان را (ای محمد) در رکوع و سجده (در عبادت) می‌بینی، که فضل الله و خشنودی (او) را می‌جویند. نشانه آنان بر پیشانی‌هایشان از اثر سجده است. این است وصف آنان در تورات و وصف آنان در انجیل: مانند کشته‌ای که جوانه‌اش را برآورد و آن را نیرو بخشد و بر ساقه خود استوار ایستد و کشاورزان را شادمان سازد؛ تا به (دیدن) آنان کافران را به خشم آورد. الله به آن دسته از ایشان که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک کرده‌اند، آمرزش و پاداشی بی‌کران وعده داده است.

مُّحَمَّدٌۭ رَّسُولُ ٱللَّهِ ۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَىٰهُمْ رُكَّعًۭا سُجَّدًۭا يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا ۖ سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ ٱلسُّجُودِ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِى ٱلْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْـَٔهُۥ فَـَٔازَرَهُۥ فَٱسْتَغْلَظَ فَٱسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعْجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةًۭ وَأَجْرًا عَظِيمًۢا ﴿29﴾

8.6 مجازات‌ها (7 فقره) #

فقره‌هایی که مجازات‌های ثابت و قواعد مرتبط را تعیین می‌کنند (نیز بنگرید به پرونده پژوهشی شریعت).

65. قرآن 5:33 · سوره مائده · مدنی

33 کیفر کسانی که با الله و پیامبرش می‌جنگند و در زمین به فساد می‌کوشند تنها این است که کشته شوند یا به دار آویخته شوند، یا دست‌ها و پاهایشان به‌طور ناهمسو بریده شود، یا از سرزمین تبعید شوند. این خواری آنان در این جهان است، و در آخرت عذابی سهمگین از آنِ آنان است؛

إِنَّمَا جَزَٰٓؤُا۟ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَسْعَوْنَ فِى ٱلْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوٓا۟ أَوْ يُصَلَّبُوٓا۟ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَٰفٍ أَوْ يُنفَوْا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ ۚ ذَٰلِكَ لَهُمْ خِزْىٌۭ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿33﴾

66. قرآن 5:38 · سوره مائده · مدنی

38 اما دزد، چه مرد و چه زن، دستانشان را ببرید. این کیفر کارهای خود آنان است، مجازاتی عبرت‌آموز از جانب الله. الله توانای شکست‌ناپذیر و حکیم است.

وَٱلسَّارِقُ وَٱلسَّارِقَةُ فَٱقْطَعُوٓا۟ أَيْدِيَهُمَا جَزَآءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَٰلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿38﴾

67. قرآن 24:2 · سوره نور · مدنی

2 زن زناکار و مرد زناکار، هر یک را صد تازیانه بزنید. و اگر به الله و روز بازپسین ایمان دارید، دلسوزی برای آن دو شما را از فرمانبرداری الله باز ندارد. و گروهی از مؤمنان شاهد مجازاتشان باشند.

ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِى فَٱجْلِدُوا۟ كُلَّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا مِا۟ئَةَ جَلْدَةٍۢ ۖ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌۭ فِى دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ ۖ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٌۭ مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿2﴾

68. قرآن 24:4 · سوره نور · مدنی

4 و کسانی که به زنان پاکدامن تهمت می‌زنند و چهار شاهد نمی‌آورند، هشتاد تازیانه‌شان بزنید و هرگز (پس از آن) گواهی‌شان را نپذیرید؛ آنان به راستی بدکارند؛

وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ ٱلْمُحْصَنَٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا۟ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجْلِدُوهُمْ ثَمَٰنِينَ جَلْدَةًۭ وَلَا تَقْبَلُوا۟ لَهُمْ شَهَٰدَةً أَبَدًۭا ۚ وَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَٰسِقُونَ ﴿4﴾

69. قرآن 4:15–16 · سوره نساء · مدنی

15 و آن دسته از زنان شما که مرتکب زشتکاری شوند، چهار تن از خودتان را بر آنان گواه بگیرید. و اگر گواهی دادند (بر درستی اتهام)، آنان را در خانه‌ها نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد یا (تا آنکه) الله راهی (با قانونگذاری تازه) برایشان مقرر کند.

16 و آن دو تن از شما که مرتکب آن شوند، هر دو را کیفر دهید. و اگر توبه کردند و به صلاح آمدند، رهایشان کنید. همانا الله همواره توبه‌پذیر و مهربان است.

وَٱلَّٰتِى يَأْتِينَ ٱلْفَٰحِشَةَ مِن نِّسَآئِكُمْ فَٱسْتَشْهِدُوا۟ عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةًۭ مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا۟ فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى ٱلْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّىٰهُنَّ ٱلْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ ٱللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًۭا ﴿15﴾ وَٱلَّذَانِ يَأْتِيَٰنِهَا مِنكُمْ فَـَٔاذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ تَوَّابًۭا رَّحِيمًا ﴿16﴾

70. قرآن 2:178–179 · سوره بقره · مدنی

178 ای کسانی که ایمان آورده‌اید! قصاص درباره کشتگان بر شما مقرر شده است: آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن. و کسی که از جانب برادر (زیان‌دیده) خود تا حدی بخشوده شود، پیگیری (خونبها) باید به شیوه متعارف و پرداخت آن به او با نیکی باشد. این تخفیف و رحمتی از جانب پروردگار شماست. هر کس پس از این تجاوز کند، عذابی دردناک خواهد داشت.

179 و ای خردمندان، در قصاص برای شما زندگی است، باشد که (از بدی) پرهیز کنید.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِصَاصُ فِى ٱلْقَتْلَى ۖ ٱلْحُرُّ بِٱلْحُرِّ وَٱلْعَبْدُ بِٱلْعَبْدِ وَٱلْأُنثَىٰ بِٱلْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِىَ لَهُۥ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌۭ فَٱتِّبَاعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَٰنٍۢ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌۭ ۗ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿178﴾ وَلَكُمْ فِى ٱلْقِصَاصِ حَيَوٰةٌۭ يَٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿179﴾

71. قرآن 4:34 · سوره نساء · مدنی

34 مردان سرپرست زنان‌اند، از آن رو که الله یکی از آنان را بر دیگری برتری داده است، و از آن رو که از دارایی خود (برای نفقه زنان) خرج می‌کنند. پس زنان نیکو فرمانبردارند و در نهان آنچه را الله نگاه داشته است نگاه می‌دارند. و آن دسته را که از سرکشی‌شان بیم دارید، اندرزشان دهید و در بسترها از آنان دوری گزینید و تازیانه‌شان بزنید. پس اگر از شما فرمان بردند، راهی بر ضد آنان مجویید. همانا الله همواره والا، بلندمرتبه و بزرگ است.

ٱلرِّجَالُ قَوَّٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ وَبِمَآ أَنفَقُوا۟ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ ۚ فَٱلصَّٰلِحَٰتُ قَٰنِتَٰتٌ حَٰفِظَٰتٌۭ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُ ۚ وَٱلَّٰتِى تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهْجُرُوهُنَّ فِى ٱلْمَضَاجِعِ وَٱضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا۟ عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيًّۭا كَبِيرًۭا ﴿34﴾

بعدی: راهنمای مناظره →